Wniosek o finansowanie jest podsumowaniem przygotowań, a nie ich początkiem. Instytucja potrzebuje zrozumieć, na co firma przeznaczy środki, jak wygląda jej obecna sytuacja i z czego będzie regulowane zobowiązanie. Przedsiębiorca potrzebuje natomiast wiedzieć, jaka struktura finansowania nie ograniczy codziennej działalności. Te dwie perspektywy można połączyć w dobrze przygotowanym zestawie danych. Nie musi to być rozbudowana prezentacja. Ważniejsze są spójność informacji, jasne założenia oraz umiejętność wyjaśnienia słabszych punktów projektu.
Opisz cel w języku konkretnego przedsięwzięcia
Zamiast zaczynać od zdania „potrzebujemy kredytu”, opisz planowany wydatek i oczekiwany rezultat. Przy inwestycji wskaż, co zostanie kupione lub zbudowane, kiedy będzie gotowe i jak wpłynie na działalność. Przy finansowaniu obrotowym wyjaśnij, w którym miejscu cyklu sprzedaży brakuje środków i dlaczego.
Rozdziel wydatki pewne od uzależnionych od kolejnych decyzji. Zakup urządzenia może wymagać również przygotowania hali, transportu i uruchomienia. Jeżeli pokażesz wyłącznie cenę maszyny, plan finansowania może okazać się niepełny. Ustal zakres projektu, dopiero później dobieraj kwotę i instrument. Dzięki temu rozmowa będzie dotyczyła realnej potrzeby, a nie przypadkowo przyjętego limitu.
Zbuduj spójny pakiet informacji finansowych
Przygotuj aktualne dane rejestrowe, sprawozdania za wymagane okresy i bieżące wyniki. Dołącz zestawienie zobowiązań finansowych, należności oraz zobowiązań wobec dostawców. Dokładny zakres dokumentów zależy od produktu i instytucji. Przy kredycie inwestycyjnym może być potrzebny także biznesplan oraz dokumentacja przedsięwzięcia.
Sprawdź zgodność dat i sposobu prezentacji liczb. Przychody za dziewięć miesięcy nie powinny być bez wyjaśnienia zestawiane z kosztami za cały rok. Jeżeli wyniki zawierają zdarzenie jednorazowe, opisz je oddzielnie. Ułatwiasz w ten sposób zrozumienie działalności i zmniejszasz ryzyko, że pozorna rozbieżność będzie wymagała kilku dodatkowych rund pytań.
Pokaż źródło spłaty, nie tylko wartość zabezpieczenia
Nieruchomość lub maszyna może stanowić element zabezpieczenia, ale nie zastępuje planu obsługi zobowiązania. Opisz, jakie wpływy będą finansować raty i w jakich terminach firma je otrzyma. Zwróć uwagę na sezonowość oraz czas pomiędzy sprzedażą a zapłatą od odbiorcy.
Przychód wykazany w rachunku wyników nie zawsze oznacza pieniądze dostępne na rachunku w danym miesiącu. Dlatego przygotuj prognozę przepływów. Uwzględnij wynagrodzenia, zakupy, podatki, obecne zobowiązania i nowe raty. Jeżeli projekt zaczyna generować wpływy dopiero po uruchomieniu, pokaż również, skąd firma pokryje wydatki w okresie przygotowawczym. To ważny element rozmowy o harmonogramie finansowania.
Zrób wariant ostrożniejszy przed rozmową z instytucją
Plan bazowy opisuje najbardziej prawdopodobny przebieg przedsięwzięcia. Warto jednak sprawdzić, co stanie się przy wolniejszym wzroście sprzedaży, opóźnieniu dostawy lub późniejszej zapłacie klienta. Nie chodzi o tworzenie katastroficznej historii, lecz o sprawdzenie odporności płynności na realistyczną zmianę.
Wybierz dwa lub trzy czynniki mające największy wpływ na projekt. Zmieniaj je w sposób zrozumiały i zapisuj konsekwencje. Jeżeli przesunięcie uruchomienia o miesiąc powoduje brak środków na ratę, plan wymaga korekty albo dodatkowej rezerwy. Takie ustalenie przed złożeniem wniosku jest bardziej użyteczne niż szukanie rozwiązania, gdy termin płatności jest już blisko.
Uporządkuj istniejące zobowiązania i zabezpieczenia
Przygotuj jedno zestawienie kredytów, leasingów, limitów i innych zobowiązań. Dla każdego wskaż saldo, termin spłaty, miesięczne obciążenie oraz rodzaj zabezpieczenia. Zaznacz zobowiązania warunkowe i istotne poręczenia, jeżeli występują. Dzięki temu łatwiej ocenić, czy nowy projekt mieści się w obecnej strukturze finansowej.
Sprawdź także postanowienia obowiązujących umów. Mogą zawierać obowiązki informacyjne lub warunki dotyczące dodatkowego zadłużenia i dysponowania aktywami. Nie zakładaj, że dany składnik majątku jest dostępny jako zabezpieczenie tylko dlatego, że należy do firmy. Wcześniejsza analiza oszczędza czas i pozwala uniknąć przygotowywania rozwiązania, którego nie da się uruchomić w przyjętej formie.
Przydziel odpowiedzialność i przygotuj obieg dokumentów
Wyznacz osobę koordynującą proces po stronie przedsiębiorstwa. Powinna wiedzieć, kto odpowiada za księgowość, prognozy, dokumenty prawne i informacje o inwestycji. Przy większym projekcie ustal prostą listę zadań z terminami oraz numerami wersji plików. Nie wysyłaj równolegle kilku arkuszy opisanych jako ostateczne.
Zadbaj o bezpieczny sposób przekazywania informacji i uzgodniony zakres odbiorców. Wrażliwe dokumenty udostępniaj dopiero po ustaleniu celu i zasad współpracy. Krótkie podsumowanie aktualnego stanu sprawy jest często bardziej przydatne niż długa korespondencja bez wyraźnych ustaleń. Dobrze zorganizowany proces pomaga również przedsiębiorcy, bo ogranicza czas poświęcany na powtarzanie tych samych wyjaśnień.
Zakończ przygotowania listą warunków do decyzji
Przed wyborem oferty zapisz kwestie, które wymagają potwierdzenia: pełny koszt, wkład własny, harmonogram, zabezpieczenia i warunki uruchomienia. Oddziel zgodę wstępną od ostatecznej decyzji oraz wypłaty. Nawet korzystna propozycja może wymagać działań, które zajmą dodatkowy czas.
Dobre przygotowanie nie gwarantuje finansowania, ponieważ instytucja przeprowadza własną ocenę. Daje jednak lepszą podstawę do porównania rozwiązań i szybszego wyjaśniania pytań. Najbardziej wartościowym efektem jest pełniejszy obraz własnej firmy: jej możliwości, ograniczeń i realnej potrzeby kapitału. To przydaje się także wtedy, gdy po analizie zdecydujesz się odłożyć inwestycję lub zmienić jej zakres.
Materiały uzupełniające
Materiał ogólny o charakterze informacyjnym. Nie stanowi indywidualnej porady finansowej, prawnej ani podatkowej.
← Wróć do bazy wiedzy